
I... stało się. Kilka postów wcześniej zachwycałam się książka Siesickiej, że klimat, że wspomnienia, że miło wrócić do ulubionej autorki po długiej przerwie. A tu masz: "Trzynastego miesiąca poziomkowego"nie przeczytałam do końca i chyba nie przeczytam. Poddałam się na 40 stronie, chociaż książka ma ich tylko 118. Ale to 40 wystarczyło mi, by kilkanaście razy solidnie ziewnąć i stwierdzić, że zupełnie nic się nie dzieje. No dobra: jest klimat "dawnej" Siesickiej, bohaterowie moją przepiękne imiona (Modesta, Petra, Jaśmina), ale cóż z tego, skoro zdążyli mi się zlać w jedno? A głównym ich zajęciem jest przesiadywanie w "Przydrożnym barku" i zamawianie jedzenia...nieeee. Nie dałam rady, po prostu.
Ciekawa jestem, czy tylko ja mam takie odczucia w stosunku do "Trzynastego miesiąca", czy może komuś jednak się podobało? I zastanawiam się, co by się stało, gdybym teraz sięgnęła po którąś z pozycji z mojego ukochanego tryptyku "Falbanki", "Woalki", "Wachlarze"...
K. Siesicka, Trzynasty miesiąc poziomkowy, wyd. Akapit Press, 2004, s. 118.
