
"Wydrzyj mi serce" - świetny tytuł, prawda? Bardzo lubię literaturę z Hiszpanii i Ameryki Południowej, gdyż mam wrażenie, że w niej wszystko jest jakby... "bardziej". Kobiety są bardziej namiętne i piękne, mężczyźni są bardziej męscy niż gdzie indziej, uczucia są bardziej namiętne i gorące, a decyzje bohaterów zupełnie/bardziej nieprzewidywalne.
Książka "Wydrzyj mi serce" - będę ten tytuł z upodobaniem powtarzać - autorki, która pochodzi z Meksyku, nie rozczarowuje. Dlaczego warto ją przeczytać? Bo ma świetną główną bohaterkę, która bardzo przypominała mi moją ukochaną Scarlett z "Przeminęło z wiatrem".
Catalina będąc "głupią kozą" poślubia Andresa Ascencio - mężczyznę tak męskiego, że już chyba bardziej się nie da, który wkrótce zdobywa tytuł gubernatora stanu Puebla, a "głupia koza" zostaje gubernatorową.
Początkowo Catalina, głupie kozy tak mają, jest ślepo zapatrzona w swojego generała, potem zauważa, że mąż zdradza ją na prawo i lewo, nie kryje się z nieślubnymi dziećmi i zabija bez skrupułów.
I w tym momencie "głupia koza" zaczyna zmieniać się w kobietą walczącą, a pole walki ma niełatwe: no bo jak walczyć z bardzo męskim mężczyzną, od którego jest się uzależnionym?
Catalina dojrzewa, zaczyna stawiać własne warunki, w końcu zakochuje się i jest gotowa uciec z ukochanym. I byłby w tej książce happy end, gdyby nie wtrącił generał Ascencio... Catalina, która nie jest już tą samą osobą, którą poznajemy na początku planuje zemstę. A jak wiadomo, ta najlepiej smakuje na zimno.
Jak wyczytałam na okładce, książka zajmuje "wyjątkowe miejsce wśród pozycji z nurtu feministycznego". Nie dziwię się, że tak jest. W książce bowiem tak naprawdę niewiele się dzieje. Owszem, jest pokazana rewolucja w Meksyku z początku XX wieku, jest przedstawiony kawał historii tego kraju, ale i tak niepodzielnie panuje w niej Catalina. To jej przeżycia i jej dojrzewanie jest najważniejsze... i najbardziej wciągające.
Gorąco polecam!
A do posłuchania polecam piosenkę wokalistki, która bardzo mi się z tą książką kojarzy:
Książka "Wydrzyj mi serce" - będę ten tytuł z upodobaniem powtarzać - autorki, która pochodzi z Meksyku, nie rozczarowuje. Dlaczego warto ją przeczytać? Bo ma świetną główną bohaterkę, która bardzo przypominała mi moją ukochaną Scarlett z "Przeminęło z wiatrem".
Catalina będąc "głupią kozą" poślubia Andresa Ascencio - mężczyznę tak męskiego, że już chyba bardziej się nie da, który wkrótce zdobywa tytuł gubernatora stanu Puebla, a "głupia koza" zostaje gubernatorową.
Początkowo Catalina, głupie kozy tak mają, jest ślepo zapatrzona w swojego generała, potem zauważa, że mąż zdradza ją na prawo i lewo, nie kryje się z nieślubnymi dziećmi i zabija bez skrupułów.
I w tym momencie "głupia koza" zaczyna zmieniać się w kobietą walczącą, a pole walki ma niełatwe: no bo jak walczyć z bardzo męskim mężczyzną, od którego jest się uzależnionym?
Catalina dojrzewa, zaczyna stawiać własne warunki, w końcu zakochuje się i jest gotowa uciec z ukochanym. I byłby w tej książce happy end, gdyby nie wtrącił generał Ascencio... Catalina, która nie jest już tą samą osobą, którą poznajemy na początku planuje zemstę. A jak wiadomo, ta najlepiej smakuje na zimno.
Jak wyczytałam na okładce, książka zajmuje "wyjątkowe miejsce wśród pozycji z nurtu feministycznego". Nie dziwię się, że tak jest. W książce bowiem tak naprawdę niewiele się dzieje. Owszem, jest pokazana rewolucja w Meksyku z początku XX wieku, jest przedstawiony kawał historii tego kraju, ale i tak niepodzielnie panuje w niej Catalina. To jej przeżycia i jej dojrzewanie jest najważniejsze... i najbardziej wciągające.
Gorąco polecam!
A do posłuchania polecam piosenkę wokalistki, która bardzo mi się z tą książką kojarzy:
